Nieuwe Walnoot

Nieuwe Walnoot

Vandaag weer een nieuwe toevoeging aan de boomgaard. De huidige walnotenboom stamt uit 1941 en zal na verloop van tijd minder worden. Aangezien het een tijd duurt voordat een walnoot groot genoeg is om noten te geven, is het zaak al tijdig over een vervanger na te denken. In mijn voortuin stond nog een walnotenboompje dat afstamt van de oude walnoot van mijn ouders. Deze is vandaag gedoneerd en geplant in de boomgaard. Samen met Paul, Ton en mijn dochter Sara hebben we in de stromende regen tussen de koeien een gat gegraven en heeft de walnoot zijn definitieve bestemming gevonden.

Zesramer

Een bijenvolk heeft in het voorjaar van nature de neiging om te gaan zwermen. Dit is de natuurlijke manier waarop een bijenvolk zich wil uitbreiden. De bijen maken zwermcellen aan waarin ze koninginnen opkweken. Als deze gaan uitlopen vertrekt de huidige koningin met een gedeelte van het volk om hiermee een nieuwe plek te zoeken. Vervolgens vertrekken er nog eventuele nazwermen. Als imker wil je dit voorkomen om geen goede koningin kwijt te raken en ook de bijen te behouden om honing te halen.

Een van de manieren om dit te voorkomen, is het maken van een broedaflegger. Dat is wat ik vandaag gedaan heb. 3 ramen broed (larven en eitjes) zijn samen met 2 ramen stuifmeel en honing en een deel van de bijen, in een kleine zesraams kast gezet. Nu gaan de bijen op een paar larfjes koninginnencellen (redcellen) aanzetten. Deze larfjes krijgen koninginnengelei gevoerd waardoor ze uitgroeien tot koninginnen. De sterkste zal hiervan op bruidsvlucht gaan en hopelijk bevrucht terugkeren in het volk. Hierdoor kan dit volk dan ook weer uitgroeien tot een productievolk voor volgend jaar.

Het wegnemen van broedramen maak dat er weer meer ruimte is in het eerste volk. Hierdoor wordt de zwermdrift een tijd onderdrukt.

De kast is eigen bouw, met simplex raampjes. Gemaakt met een mengeling van gekocht en hergebruikt hout.