In de herfst ben ik een beetje klaar met bijen. De zomer is een drukke periode met het oogsten van de zomerhoning, de varroabestrijding en het inwinteren. Er gaat dan vaak stiekem meer tijd in zitten dan gewild. Daarna ben ik zoals gezegd even bijen moe en zet ik alles weg. Na een paar weken begint dat echter weer te kriebelen en gelukkig zie je de bijtjes weer een keer bij het oxalen in de winter en er is nog zat werk om de weer opkomende werklust te beteugelen.
Oude kasten moeten schoongemaakt en eventueel opnieuw behandeld. Er moesten een paar nieuwe bakken bewerkt en behandeld worden en natuurlijk het insmelten van nieuwe raampjes.
Wat een werk
gelukkig krijg ik hulp
van de Babeekeeper
eerst erop tekenen
daarna branden en beitsen
Tevens heb ik wat oude raampjes aangepast zodat ze kunnen worden ingezet voor de varroabestrijding. Het raampje wordt in 3-en opgedeeld. Hier maken de bijen dan Darrenraat in. De varroamijt heeft een voorkeur om zich hierin te nestelen. Om de week snij je dan het stuk met dicht darrenbroed en dus een hoop mijten eruit.
2020 jaar geleden moest in deze tijd van het jaar zelfs in Bethlehem in de avond de warmte worden opgezocht van een os of ezel als je in een stal wilde bevallen. Hoe anders is het tegenwoordig. Het seizoen draagt de naam nog, maar met mijn beleving van winter heeft het weinig meer te maken. Vriezen doet het nauwelijks nog en sneeuw lijkt iets uit sprookjes als Frozen en mijn jeugd.
Dit heeft gevolgen voor de bijen en de imker. Varroa is een parasiterende mijt die sinds de jaren 80 in onze bijenkasten leeft. De honingbij heeft te weinig weerstand tegen deze parasiet. Varroa komt van oorsprong uit Azië en de honingbij herkent de mijt niet altijd als probleem. De mijt voedt zich via kleine gaatjes die het maakt in het Chitine pantser van de bij. Hierdoor wordt de bij ook kwetsbaar voor andere ziekten parasieten en infecties. Dit kan hele kolonies vernietigen.
Als imker helpen we de bijen door de Varroa te bestrijden. Er wordt veel onderzoek naar gedaan door o.a. de Universiteit van Wageningen en het Bieneninstitut Kirchhain. Het is belangrijk dat de behandeling de bijen niet schaadt, de honing zuiver blijft en dat er geen resistentie bij de Varroamijten optreedt.
In de winter wordt er gedruppeld met oxaalzuur vermengd met suiker. Deze druppel je op de straatjes met bijen. De bijen verdelen dat verder de kast in. De mijten die in aanraking komen met de oxaalzuur-kristallen gaan dood. Om dit goed te doen mag er geen broed zijn en moeten de bijen goed op de wintertros zitten. Hier maken de kwakkelwinters de dingen extra lastig. Er moet even een paar dagen vorst zijn zodat de koningin stopt met eitjes leggen. 3 weken na dat moment is er geen broed meer omdat alles wat er nog was aan eitjes inmiddels is uitgekomen. Dan kan er op dagen gedruppeld worden waarbij het koud genoeg is.
Nu was het 1 december koud genoeg voor de broedstop. 3 weken verder rond de 21ste zou er dus geoxaald kunnen worden. Het was echter weer te warm. De bijen zitten dan te los op de tros en vliegen zelfs bij mooi weer een rondje om zich te ontlasten. Hierdoor is de behandeling niet effectief omdat de kristallen zich niet goed genoeg over alle bijen verdelen. Te lang wachten kan ook niet. De dagen gaan weer lengen na de 21ste. Het weer opnieuw gaan leggen van de koningin wordt bepaald door het langer worden van der dagen. Een beetje zenuwachtig maakte me dit dus wel. Dus alles stond al klaar en bij de eerste koude dag actie. Dat was dus vandaag op eerste Kerstdag.
Bijen op de wintertros, ongeveer zo groot als een volleybal
Heel fijn om de bijtjes weer even van dichtbij te zien. De vreugde is geenszins wederzijds. Na het inwinteren heb ik ze alleen nog maar door het dekfolie bekeken om ze zo min mogelijk te storen. Het lijkt erop dat de volken het tot nu toe goed doen. Er zijn verschillen in grootte, maar geen alarmerende zaken. Snel de behandeling uitvoeren en de kast weer dicht. Nu weer wachten tot februari/maart.
Op eerste Kerstdag, vanuit de (bijen)Stal, wensen wij samen met onze duizenden gevleugelde engeltjes iedereen hele fijne dagen toe en hopen op een mooi 2021!
Na het inwinteren van de bijen is het even rustig. De bijen vormen de wintertros en sparen hun krachten om komend voorjaar weer sterk uit te winteren. Afgelopen weken was het nog vaker mooi weer en dan zag je nog steeds wat bijtjes vliegen en sommigen brachten zelfs nog stuifmeel binnen.
Nu de eerste nachtvorst er vorige week was lijkt het ook echt kouder te worden. De bijen komen nu niet meer naar buiten. In de kast zelf vormen de bijen nu de wintertros. Hierbij zitten ze dicht op elkaar gepropt met de koningin in hun midden. De bijen gebruiken hun vliegspieren om de temperatuur omhoog te krijgen. In het midden van de tros is het zo’n 15 graden. Aan de randen een graad of 10. Als er bijen van de tros vallen of weglopen, dan worden deze te koud en gaan ze dood.
De wintertros is de manier van bijen om door de winter te komen. Als straks het voorjaar weer begint, dan start de moer met leggen en groeit het volk snel.
In de zes “straatjes” tussen mijn vingers zie je de wintertros
Ondertussen is er voor de imker tijd om zaken een beetje op te ruimen, schoon te maken en voorbereidingen te treffen voor komend seizoen. Samen met Rolf een bevriend imker hebben we bij de gemeente houtsnippers gehaald en 2 kar-ladingen vol in het Biëejehöfke aangebracht.
Nieuwe houtsnippers om het onkruid in toom te houden
Paadje voor bloemenperkje
De bijenstand met de boerderij van Vroemen op de achtergrond
