Vorige week kwam Wiel, een bevriende oud-collega, langs om eens te zien of die verhalen over de bijen ook wel echt waar zijn. Het werd een hele leuke middag. Eerst gezellig gepicknickt in de boomgaard met Nadja, Sara en Lou erbij en daarna lekker even bij de bijen gekeken. De vader van Wiel heeft vroeger ook bijen gehouden en hij had nog een oude schouwkast liggen. Dit is een smalle kast waar 2 broedraampjes onder elkaar inpassen. De zijkanten zijn van glas waardoor je dan mooi kan zien wat er normaal in de kast gebeurd. Ik was zeer vereerd dat hij deze voor mij had meegenomen. Een echte aanwinst voor de imkerij en erg leuk voor workshops en voorlichting.
De schouwkast met de deurtjes dicht 
en met de deurtjes open.
Een terugkerend werkje voor de imker is het insmelten van raampjes. De bijen krijgen een raampje met een waswafel erin die ze zelf verder uitbouwen tot cellen die ze kunnen volstoppen met honing of eitjes. De waswafel moet op het raampje bevestigd worden. Dit gebeurt door de ijzerdraadjes die in de raampje gespannen zijn te verhitten (met een oude transformator) waardoor de waswafel vastsmelt.
Honingraam 
met ingespannen draad 
waswafel 
Insmelten door warmte uit stroom